تبلیغات
آفتاب مهر
آفتاب مهر
مهدی جان! بر جان‌های خسته‌ی ما آفتاب مهر توست نور امید

معرفی کتاب: یاری آفتاب

عنوان کتاب: یاری آفتاب

نویسنده: دکتر سید محمد بنی هاشمی

ناشر: مرکز فرهنگی انتشاراتی منیر

نوع: مذهبی

موضوع: محرم و صفر

سطح: عمومی

سال انتشار: 1389


 


خلاصه:

امام علیه السلام در فرهنگ تشیع، جایگاه ویژه و منحصر به فردی دارد که با احدی غیر از خود قابل قیاس نیست. به خاطر همین ویژگی ممتاز احکام خاصی پیدا می کند؛ از جمله اینکه یاری امام علیه السلام ، یاری خدای متعال است. اما معنای یاری خدا و سازگاری آن با بی نیازی مطلق او، اولین مطلبی است که کتاب حاضر به تبیین آن می پردازد. در ادامه روشن می شود که امام علیه السلام نیز از یاری دیگران به معنای واقعی کلمه بی نیاز است.

بدین ترتیب، یاری رساندن ما به خدا و امام علیه السلام به انجام وظیفه در قبال ایشان بر می گردد و فایده آن نیز، به خود یاری کننده باز می گردد، نه به خدا و امام.

به طور کلی کتاب  "یاری آفتاب" از پنج فصل تشکیل شده است.

فصل نخست در بیان اهمیت یاری امام عصر علیه السلام و اقسام آن است.

 فصل دوم چگونگی یاری امام عصر علیه السلام با قلب مطرح شده است. تهذیب قلب از گناهان، تفقه در دین و مهرورزی با امام غایب، از مصادیق مهم یاری قلبی ایشان به شمار می آید که در این فصل به بیان و شرح آن پرداخته شده است.

فصل سوم مربوط به یاری امام عصر علیه السلام با زبان است که به همین ترتیب اهمیت  تبلیغ دین با رعایت شرایط آن و نیز دفاع فرهنگی از دین توضیح داده شده است.

فصل چهارم کتاب، به بیان چگونگی یاری امام عصر علیه السلام با عمل، اختصاص یافته و در آن ضرورت تبلیغ دین با رعایت تقوا و ورع روشن شده است. در همین فصل، نگاهی اجمالی به رعایت ورع و عفت بانوان، از دیدگاه شرع منور اسلام پرداخته است.

فصل پنجم کتاب به بیان بالاترین مرتبه یاری امام غریب از طریق یاری امام حسین علیه السلام اختصاص دارد. همچنین توضیحی درباره یاری سید الشهداء از طریق زیارت ایشان، به ویژه زیارت عاشورا که در هر زمان و مکانی می تواند خوانده شود.

ادامه مطلب

آقای آبهای جهان

دستی به دست‌های رشیدت نمی‌رسد

لطف کسی به لطف مدیدت نمی‌رسد

آقای آب‌های جهانی و قرن‌هاست

رودی به درک راز رشیدت نمی‌رسد

دیگر به باغ لاله‌ی سرخت نمی‌دمد

سروی به پای سرو شهیدت نمی‌رسد

مَشک تو از فرات عطش پر نمی‌شود

بر خیمه‌های تشنه نویدت نمی‌رسد

از دشت عطر سنبل مویت نمی‌وزد

جز یال سرخ اسب سپیدت نمی‌رسد

از لای لای روشن رود فریبکار!

جز خیمه‌های تشنه به دیدت نمی‌رسد

عمری است شاه بیت غزل‌هایی و هنوز

فهم کسی به گفت و شنیدت نمی‌رسد

 

برگرفته از کتاب «عشق یعنی مراقبت باشم» نوشته‌‌‌‌‌ی: مسعود جعفری

امانت‌هایی الهی

در دیدگاه اسلامی، تک‌تک اعضا و جوارح آدمی، امانت و ودیعه‌ای الهی است که خداوند در اختیار بشر قرار داده تا با بهره‌گیری صحیح از آنها، در مسیر کمال خویش قرار گیرد. لذا نه ‌تنها آدمی در طول زندگی، وامدار پروردگار خویش است، بلکه باید با بهره‌گیری صحیح از اعضا و جوارح خود، حقوقی را که خداوند به گردن او نهاده به جای آورد. این دیدگاه بدیع، در کلام امام سجاد علیه السلام و در قالب روایتی زیبا به عنوان «رساله حقوق» جلوه نموده است. آن حضرت در بخشی از این رساله، به بازگویی و شمارش حقوق اعضای بدن انسان می‌پردازد:

«و اما حق زبان، آن است كه آن را از زشت‌گویى بازدارى و به گفتار نیك و ادب عادت دهى. از گشودن زبان جز به هنگام نیاز و (برای) بدست آوردن منفعت دین و دنیا، خوددارى کنی و از پرگویى و بیهوده‌گویى ـ كه جز زیان در بر ندارد ـ دورى كنى و بدانى که زبان، گواه عقل و اندیشه توست و خوش‌زبانى تو، نمود زیبایى و آراستگى به زیور عقل، می‌باشد...

و اما حق گوش، عبارتست از بازداشتن آن از شنیدن غیبت و هر چیزى كه شنیدنش ناروا و حرام است؛ پاکیزه داشتن آن براى سخنانى كه دل را سرشار از خیر و خوبى مى‌كند؛ و اخلاق كریمه و بزرگوارى را به انسان مى‌آموزد؛ زیرا که گوش، دریچه ورود كلمات و سخنان به دل است و از طریق آن، اقسام مفاهیم خیر و شر، به جان‌ها مى‌رسد...

اما حق چشم تو، آن است كه آن را از هر ناروا بپوشانى و با استفاده از چشم، عبرت آموزى و جز بدین منظور، آن را به كار نگیرى و از هرزه‌نگرى و بیهوده نگاه كردن پروا كنى؛ زیرا با چشم یا باید بر دانش خود بیفزایى و یا بینش خود را افزون كنى، چرا كه چشم، وسیله عبرت‌آموزى است.

و اما حق پاهایت آن است كه با آنها به سوى آنچه كه بر تو روا نیست نروى؛ و آنها را مركب گردش و حركت در راهى كه موجب استخفاف و سبكى رهرو است قرار ندهى؛ چرا كه باید به وسیله آنها در مسیر دین گام بردارى و پیشى بگیرى و بر این دو پا، بر صراط بایستى؛ پس مراقب باش كه تو را نلغزاند و در آتش نیفكند...

و اما حق دست تو این است كه آن را به ناروا دراز نكنى؛ كه با این كار، عقاب آخرت را براى خود تدارك دیده‌اى و در دنیا نیز زبان ملامت گران را به روى خود گشوده‌اى و هیچ گاه دست خود را از واجبات باز ندارى؛ بلكه احترام نهادن به دست‌ها، این است كه آن را حتى از بسیارى از آنچه كه حلال است (مثل موارد شبهه و مكروهات)، باز داشته و بسیارى از آنچه را که واجب نیست (مثل مستحبات)، به جاى آوری. در نتیجه به عقل و شرافت این دنیا شهره مى‌گردى؛ ضمن این كه ثواب اخروى را نیز براى خود تضمین نموده‌اى.

و اما حق شكم، این است كه حتى به اندازه كم هم آن را ظرف حرام قرار ندهى و نسبت به حلال هم میانه‌رو باشى و از حد تقویت جسم، به مرحله پرخورى و خلاف مروت تجاوز نكنى؛ و به ‌هنگام گرسنگى و تشنگى، مراقب باشى كه پرخورى و سیرى فراوان موجب كسالت، تنبلى، ضعف، سستى و دور ماندن از همه خیرات و خوبى‌هاست و افراط در نوشیدن هم موجب مستى و خروج از اعتدال و جهالت و بى‌مروتى است.

و اما حَق غریزه شهوت، عبارت از نگهدارى آن از محرمات و یارى نمودن آن با چشم‌پوشى از نامحرم -كه این بهترین یاور است- و زیاد یاد مرگ نمودن و تهدید و تحذیر نفس از عذاب الهى می باشد.»(1)

آری، بر اساس نگرش امام سجاد علیه السلام آدمی مالک مطلق اعضا و جوارح خویش نیست، بلکه این اعضا، امانت الهی در دست اوست. لذا نه تنها که نباید آنها را در هر مسیری به‌کار گیرد، بلکه باید بکوشد تا با استفاده صحیح از اعضا و جوارح خویش، حقوق امانت‌داری خویش را بجای آورد.

 

برگرفته از سیری در رساله حقوق امام سجاد علیه السلام، تالیف: آیت الله میر سید محمد – سایت رشد

 

آفتاب مهر فرارسیدن سالروز شهادت

سید ساجدان و زینت عابدان،

پیشوای چهارم شیعیان،

حضرت امام علی بن الحسین علیه السلام

را به تمامی مسلمانان، تسلیت عرض می‌نماید.

 

پاورقی:

1- تحف العقول، صفحه 255

آقای ادب و قدردانی

رسم قدرشناسی و قدردانی رسم حسینی است. این فضیلت اوست كه خوبان را بنـوازد، خـوبی‌هـا را بسـتاید و عمل عاشقانه وصادقانه را ارج بگذارد.

در میدانی كه عطش، جرعه جرعه رمـق‌هـا را نوشـیده، این حسین علیه السلام است كه با همه زخم‌ها و داغ‌هـا، در قهقهـه دشمن و اشك و آه حرم، پاسداشت فـداكاری دوستان و پاكبازان را فراموش نمی‌كند.

از ابتدای میـدان تـا قلـب خـونین میدان رزم، بـه شـتاب مـی‌آیـد و خـود را بـه بـالین صـحابه می‌رساند تا به تبسم و نـوازش، تـا دیـدار محبـوب بدرقـه‌شـان كنـد. مگر چه حلاوتی بالاتر از این است که آدمی در آخرین لحظه‌های عمرش سر در دامن مولای خویش گذارد و لبخند رضایت امامش را ببیند؟

آفتاب مهر، فرارسیدن عاشورای سرور شهیدان

مظلوم دشت کربلا

حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و یاران باوفایشان

را به همه مسلمانان جهان، تسلیت عرض می‌نماید.



ادامه مطلب

از مدینه تا کربلا همراه با سیدالشهداء 23

کربلا     زمان : جمعه دهم محرم الحرام 61 هجری

امام علیه السلام  با یارانش نماز صبح را به جماعت خواند و سپس با آنها چنین سخن گفت: «... خدا به شهادت من و شما فرمان داده است. بر شما باد که صبر وشکیبایی را پیشه خود سازید.» حضرت علیه السلام زهیر بن قیس را فرمانده راست سپاه، و حبیب بن مظاهر را فرمانده چپ سپاه گمارد و پرچم را به دست برادرش عباس سپرد. گرچه سپاه دشمن به خیمه ها نزدیک می شد، ولی حضرت تیری نینداخت چون می فرمود: «دوست ندارم که آغازگر جنگ با این گروه باشم» عمر بن سعد تیر را بر کمان نهاده و به سوی یاران امام انداخت و گفت: گواه باشید که اول کسی بودم که به سوی لشکر حسین تیر انداختم! سپس سپاهیان عمر بن سعد تیر بر کمان نهاده و از هر طرف یاران حسین علیه السلام  را نشانه رفتند. امام علیه السلام فرمود: «یاران من ! بپاخیزید و به سوی مرگ (شهادت ) بشتابید، خدا شما را بیامرزد» در حمله اول بالغ بر چهار تن شهید شدند و سپس یاران باقی مانده هر کدام به نوبت به تنهایی به میدان رزم شتافته و به شهادت می رسیدند و بعد از آنها نوبت به خاندان بنی هاشم رسید و آنها نیز شربت شهادت را نوشیدند. امام حسین علیه السلام که یکه وتنها مانده بود، نگاهی به اجساد مطهر شهدا کرده و آنها را صدا می کرد. حضرت علیه السلام برای وداع آخرین به سوی خیام آمد، آنگاه در حالی که شمشیرش را از غلاف بیرون آورده بود در برابر دشمن قرار گرفت و جنگ نمایانی کرد. دشمن از هر طرف وی را محاصره نمود، ناگاه تیری سه شعبه به قلب مبارکش اصابت کرد و در حالی که یکصد و چند نشانه تیر و نیزه بر پیکرش بود، نقش بر زمین گشت و روح مبارکش به ملکوت اعلی پیوست. اما شیون زنان، کودکان و حتی فرشتگان الهی بلند شد.

 وسَیَعلَمُ الَّذینَ ظَلَموا اَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ

 
  • تعداد صفحات :85
  • ...  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • ...