به نام خدای بخشاینده مهربان
از محمد پیامبر خدا به نجاشی أصحم پادشاه حبشه؛
تو با ما در آشتی هستی! اکنون من آفریدگار را نزد تو ستایش میکنم: خداوند مالک و مقتدر که از هر عیب و نقص و تباهی، پاک و مبرا است. خداوندی که همگان را در پرتو عنایت خود از هر آسیبی نگاه میدارد و بر همه موجودات غالب و فرمانروا و همه چیز در دست قدرت او است.
گواهی میدهم که عیسی پسر مریم، روح خدا و کلمه اوست که خداوند روح او را به مریمعذرای پاک القا نمود و مریم بر او باردار شد ...
اینک من تو را به خداوند یگانه و اطاعت از فرمان او دعوت میکنم و (تو را دعوت میکنم به) اینکه از من که فرستاده او هستم، پیروی کنی و به آنچه بر من نازل شده است، ایمان آوری ...
(بخشی از نامه رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به نجاشی، پادشاه مسیحی سرزمین حبشه)(1)
آفتاب مهر، 17 ربیع الأول، سالروز میلاد خجسته
منادی ایمان و خاتم پیغامبران،
حضرت محمد بن عبدالله (صلی الله علیه و آله و سلم)
و سلاله مطهرش،
امام جعفر بن محمد الصادق (علیه السلام)
را به تمامی مسلمانان جهان تبریک عرض مینماید
دكتر بهروز لك: من هم دیدگاهی دارم كه عرض میكنم. یكی از بحثهایی كه میتوانیم درباره زن و مهدویت در عصر غیبت داشته باشیم، توجه به این نکته است که نظام اعتقادی، همواره به صورت شبکهای و نظام است و نمیشود بخشی از آن را گرفت و بخش دیگر را نادیده گرفت. در واقع، آنچیزی که میخواهم بگویم، این است كه زن و مهدویت را اگر مستقلاً هم مورد توجه قرار بدهیم، نمیتوانیم آن را در خلا مورد بررسی قرار دهیم. زن، بخشی از نظام خلقت و اجتماع انسانی است، مرد هم بخشی از این نظام است و یک رابطه تعاملی در بین آنها وجود دارد و اگر خداوند در قرآن میفرماید که (یا ایها الذین آمنو استجیبوا لله و للرسول اذا دعاكم لما یحییكم ) به این معناست كه انسانها همه باید به سوی آن حیات، قدم بردارند و حرکت کنند؛ آن حیات هم در واقع اجابت خدا است. اگر این کانون نظام توحیدی ماست، هر کدام از زن و مرد به عنوان عناصر اجتماعی باید جایگاهی پیدا کنند که در تعامل با یکدیگر باشند. پس اگر ما مسئله زن و مهدویت را مورد مطالعه قرار بدهیم باید به این توجه کنیم که در این امر، زن و مرد جدای از هم نیستند و یک نوع تعامل و مکملیت نسبت به هم دارند.
برای مشاهده ادامه مقاله لطفاً اینجا را کلیک نمایید
شاخصهاى دیندارى
بسیارى از بایدها و شاخصهاى بایسته اى كه باور به دین را زندگى عصر انتظار مىنمایانند، در روایات اسلامى، بیان شده است از این چشم انداز، به مطالعه پاره اى از آنها مى پردازیم :
1. انتظار فرج
به انتظار زیستن و منتظرانه دین داشتن ، وظیفه اى است كه شریعت اسلام ، از مؤ منان خواسته است . چشم داشتن به ظهور منجى و حاكمیت دوازدهمین امام ، از سلسله امامان معصوم (ع )، باور به تداوم امامت و عینیت رهبرى دینى ، در نهایت تاریخ زندگى است ، نهایتى دور، ولى در پیش ، بسا امروز، فردا یا فرداى دیگر.
عالمان دین، بر پایه احادیث معصومین (ع ) انتظار فرج را شاخص بزرگ انسان دیندار در عصر غیبت دانسته اند و همواره دینداران را به داشتن و دانستن این مهم ، فرا خوانده اند:
پیامبر اسلام (ص ) مى فرمایند: (( افضل اعمال امتى انتظار الفرج من الله عزوجل )) (13)
انتظار فرج داشتن برترین عمل امت من است .
برای مشاهده ادامه مقاله لطفاً اینجا را کلیک نمایید
به دنبال برگزاری میزگردهای علمی با حضور کارشناسان مباحث مهدویت، به بررسی موضوع زن و مهدویت پرداختهایم. عمده سوالاتی که در این زمینه مطرح است، عبارتند از:
1. وجوه ارتباط مباحث مهدویت با زنان در كدام عرصهها ممكن و قابل طرح است؟
2. وجوه تمایز و تشابه نقش زنان در عرصه مباحث مهدویت با مردان در جامعه امروز چیست؟
3. وظایف خاص زنان در باب مباحث مهدویت در شرایط كنونی كدام است؟
4. زنان جامعه اسلامی برای ایفای بهینه وظایف و مسئولیتهای خود میبایست دارای چه صفات و ویژگیهایی باشند؟
5. مهمترین وظایف تربیتی زنان به عنوان مادر در ترویج فرهنگ مهدوی چیست؟
6. مهمترین وظایف زنان جامعه اسلامی امروز به عنوان یك همسر در جامعه مهدوی امروز چیست؟
7. مهمترین وظایف زنان به عنوان یك عضو جامعه مهدوی چیست؟
8. ایفای وظایف مربوط به مهدویت چه تأثیرات و كاركردهایی را برای زن امروز به همراه دارد؟
9. مباحث مهدویت چگونه میتواند چالشها و ضعفهای جریانات فكری موجود در فمنیسم رایج را پاسخ دهد؟
10. راهكارهای بهینه سازی ایفای نقش و وظایف زنان در جامعه مهدوی امروزی چیست؟
برای مشاهده ادامه مقاله لطفاً اینجا را کلیک نمایید
مقدمه
زیست منتظرانه، پیشینه اى دراز در تاریخ وافقى ناپیدا در آینده روزگار دارد. باور انتظار، نه تنها به پایان عصر حضور (260 ه - .ق .) كه به دوران آغازین دین باز مى گردد؛ چه ، تاریخ اسلام ، این سلوك را، در زندگى دینى آن روزگار، نشان مى دهد.
در حقیقت ، این باور، آن گاه بر اندیشه پرتو افكند كه پیامبر اسلام (ص )، از ظهور دوباره دین و احیاى سنت خویش ، در آینده دور، سخن گفت و دینداران را بر تحقق كامل دین و عینیت یافتن آرمانهاى نهایى اسلام ، به وسیله یكى از فرزندانش، دوازدهمین امام شیعیان، آگاه كرد.(1)
اینك ، قرنها از تجربه این اندیشه دینى مى گذرد. زندگى مردمان را در عصر پایدار و بلند انتظار، با تاریخى روشن از نمودها و جلوه هاى فكرى و عملى ، مشاهده مى كنیم . برخى بر آمده از باور راستین انتظار و پاره اى آمیخته به پیرایه ها و وام گرفته از سنتهاى كهن بشر.
برای مشاهده ادامه مقاله لطفاً اینجا را کلیک نمایید