انتظار؛ فلسفه‌ی مقاومت

انتظار فرج، فلسفه‌ی مقاومت است، نه عامل تسلیم.

غیبت، دورانِ انتظار جوشش دوباره‌ی غدیر عاشورایی در نینوای تاریخ است؛ در بستری از فراتِ ظهور و علقمه نور!

«عصر ظهور» رجعتِ دوباره‌ی بعثت در حرا، و امامت در غدیر است.

منتظران واقعی، سلاح بر دوشانِ شهادت طلب‌اند، که استقامت مدال و نشانشان است و ایمان رهتوشه‌ی حرکتشان و توکل تکیه‌گاه همیشگی‌شان.

منتظران چشم به راه سپیده‌ی تاریخ‌اند. با بصیرت و جهاد ظلمتِ شب را می‌شکافند و رها از تعلقات، خود را برای شهادت در رکاب مولا آماده ساخته‌اند.

انتظار، درختی است که جز اقدام و اصلاح میوه‌ای نمی‌دهد.