تبلیغات
آفتاب مهر - برادران وفا
آفتاب مهر
مهدی جان! بر جان‌های خسته‌ی ما آفتاب مهر توست نور امید

برادران وفا

عصر تاسوعا، شمر به جهت خویشاوندی امان نامه‌ای برای عباس بن علی علیهما السلام و سه برادر او آورد که با پاسخ قاطع حضرت عباس علیه السلام در رد آن مواجه شد و برگشت. 1

در عمل نیز فردای آن روز یعنی عاشورا، عباس بن علی علیهما السلام و برادرانش در نهایت رشادت و فداکاری جان خود را فدای امام حسین علیه السلام نمودند. به گفته مورخان، آن‏گاه كه یاران امام حسین علیه السلام و گروهى از خاندان آن بزرگوار به شهادت رسیدند، عباس علیه السلام برادران خویش را به ترتیب سن فرا خواند و بدان‏ها دستور داد و گفت: «به میدان كارزار بشتابید».

اولین آن ها عبدالله بن علی بود. وى نزدیك هشت سال پس از برادر خود عباس علیه السلام، قدم به عرصه وجود گذاشت. روز عاشورا عباس علیه السلام عبدالله را خواست و بدو فرمود: «برادر! به میدان نبرد بشتاب، تا تو را در راه خدا كشته ببینم.» عبدالله در برابر عباس علیه السلام به میدان شتافت و با شمشیر خود كارزار مى‏كرد و میان دشمن به جولان مى‏پرداخت و رجز می‌خواند: «من فرزند آن دلاورمرد بخشنده‏ام. او على نیكو خصال و نیك‏كردار است. شمشیر رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم دردآور است و هر روز ترس و بیم ایجاد میكند».2

وی پس رشادت‌های بسیار در اثر ضربتى شمشیر که بر سرش وارد شد به شهادت رسید....


آفتاب مهر، فرا رسیدن

تاسوعای حسینی

روز بزرگداشت ساقی مظلوم کربلا و جلوه گاه ادب و ایثار،

حضرت عباس بن علی علیهما السلام

را به تمامی ارادتمندان آن حضرت، تسلیت عرض می‌نماید.


دومین برادر عثمان بن علی بود. او، نزدیك دو سال پس از برادرش عبدالله متولد شد. پس از تولد، امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: «او را به نام برادرم (برادر دینی) عثمان بن مظعون نام‏گذارى كردم.»3

زمانى كه عبدالله بن على به شهادت رسید. عباس علیه السلام برادر دیگرش عثمان را فرا خواند و همان‏گونه كه با عبدالله سخن گفته بود، بدو فرمود: «برادر! به میدان برو». او نیز رهسپار میدان شد و شمشیر مى‏زد و رجز مى‌خواند: منم عثمان صاحب افتخارات، آقایم على، همان فرد نیكوكار و پاكیزه است.4

او نیز پس از جنگی نمایان مورد اصابت تیری قرار گرفت. به گونه‏اى كه با پهلو به زمین افتاد و مردى از دشمن از راه رسید و او را به شهادت رساند و سر مباركش را از تن جدا ساخت‏.

وقتى عبدالله و عثمان برادران حضرت عباس علیه السلام به شهادت رسیدند، وى [برادر دیگرش‏] جعفر را خواست و بدو فرمود: «به میدان جنگ بشتاب تا تو را مانند دو برادرت در راه خدا كشته ببینم.» جعفر بن على دو سال بعد از برادرش عثمان، دیده به جهان گشود. روایت شده كه امیر المؤمنین علیه السلام وى را به نام برادر خود، جعفر بن ابی طالب نام گذاشت.

بعد از فرمان برادر جعفر به پیش تاخت و بر دشمن یورش برد و شمشیر میان آن‏ها گذاشت و مى‏گفت: «من جعفرم و صاحب افتخارات. فرزند على نیك كردار و بخشنده.»5

در آخر او نیز بعد از دلاوری های زیاد به شهادت رسید.

آری، قمر بنی هاشم حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام ابتدا برادران خویش را به میدان فرستاد تا در راه خدا و امام حسین علیه السلام قربانی شوند. در آخر هم خود ایشان در اوج مظلومیت به شهادت رسید و به مقامی نائل شد که جمیع شهدا غبطه آن مقام و جایگاه را می‌خورند.6

باری، این چهار برادر یعنی عباس علیه السلام، عبدالله، عثمان و جعفر، فرزندان ام البنین سلام الله علیها در حرف و عمل دست از یاری برادر و امام زمانشان، حسین بن علی علیهما السلام نکشیدند و جان خویش را نثار او کردند.

 

برگرفته از کتاب «إبصار العین فی أنصار الحسین علیه السلام»، تالیف: شیخ محمد بن طاهر سماوى (با تلخیص و اضافات)7 – سایت رشد

 

 

پاورقی‌ها:

1ـ نفس المهموم، صفحه 202

2ـ أنا ابن ذى النجدة و الأفضال         ذاك علىّ الخیر فى الأفعال‏   

    سیف رسول اللّه ذو النكال          فى كلّ یوم ظاهر الأهوال (مناقب، جلد 4، صفحه 107(

3ـ او سیزدهمین فردى بود كه اسلام آورد و در جنگ بدر حضور داشت و در سال دوم هجرى، نخستین فردى بود كه در مدینه از دنیا رفت. وى در دوران جاهلیت، نوشیدن شراب را بر خود حرام ساخته بود. ‏وقتی عثمان بن مظعون بدرود حیات گفت، رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم به خانه وى آمد و فرمود: «خدا تو را مشمول رحمت خود نماید.» سپس خم شد و صورت او را بوسید. وقتى رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم سرش را بالا گرفت؛ آثار گریه بر چهره‏اش هویدا بود. سپس حضرت بر او نماز گزارد و در بقیع دفن نمود و سنگى بر قبر او قرار داد و همواره به زیارت او مى‏رفت.

4ـ إنى أنا عثمان ذو المفاخر          شیخى علىّ ذو الفعال الطاهر       (نفس المهموم، صفحه 297)

5ـ إنّى أنا جعفر ذو المعالى            ابن علىّ الخیر ذى الأفضال‏            (مناقب، جلد 4، صفحه 107)

6ـ امام سجاد علیه السلام: انّ للعبّاس منزِلة عند الله یغبطه بها جمیع الشّهداء  (الخصال، صفحه 68، باب دوم، حدیث 101)

7ـ متن فوق برگرفته از ترجمه فارسی این کتاب توسط آقای عباس جلالى‏ میباشد.