تبلیغات
آفتاب مهر - از مدینه تا کربلا همراه با سیدالشهداء 1
آفتاب مهر
مهدی جان! بر جان‌های خسته‌ی ما آفتاب مهر توست نور امید

از مدینه تا کربلا همراه با سیدالشهداء 1

فلسفه قیام ابی عبدالله الحسین علیه السلام را در سخنان آن حضرت در آغاز حرکت از مدینه و موضع‌گیری‌های ایشان در برابر حوادثی که در منزلگاه های میان راه روی داده است می توان یافت .

در این جستار که از کتاب از مدینه تا کربلا، همراه سید الشهداء  نوشته‌ی حجت الاسلام محمد باقر روشندل برداشت گردیده است، منزل به منزل با امام حسین همراه می‌گردیم:

 

مدینه    زمان: نیمه دوم ماه رجب سال 60 هجری

 حاکم وقت مدینه ولید بن عتیقه پس از مرگ معاویه دستور یافت تا از امام حسین علیه السلام برای یزید بیعت بگیرد. حضرت فرمود: (( ... یزید فردی است شرابخوار وفاسق که به ناحق خون می‌ریزد واشاعه دهنده فساد است و دستش به خون افراد بیگناه آلوده گردیده وشخصیتی همچون من با چنین مرد فاسدی بیعت نمی‌کند .)) وقتی مروان بن حکم بیعت با یزید را از حضرت در خواست کرد امام علیه السلام  فرمود: ای دشمن خدا ! دور شو، من از رسول خدا شنیدم که فرمود: (( خلافت بر فرزندان ابوسفیان حرام است اگر معاویه را بر فراز منبر من دیدید او را بکشید.)) و امت او چنین دیدند و عمل نکردند و اینک خداوند آنان را به یزید فاسق گرفتار کرده است. امام علیه السلام در شب 28 رجب سال 60 هجری همراه با بیشتر خاندان خویش و بعضی یاران، پس از وداع باجدش پیامبر صلی الله علیه و آله از مدینه به طرف مکه حرکت کرد. امام حسین هدف خروج از مدینه را در وصیتنامه‌اش چنین بیان می‌کند: ((... وجز این نیست که برای اصلاح در میان امت جدم خارج شدم . می خواهم امر به معروف ونهی از منکر کرده وبه راه و روش جدم (رسول خدا) و پدرم علی علیه السلام  رفتار نمایم.