آشتی

حضرت بقیة الله علیه السلام امام حاضر، ولی زمان، روح زندگی، کیمیای سعادت، چشمه ی حیات و کشتی نجات در روزگار ماست. شبها و روزها می گذرند، سالها از پی یکدیگر می آیند، عمرها به پایان می رسند نسل ها و قرن ها یکی پس از دیگری می آیند و می روند و جماعت انسانها در غفلتی سخت کشنده از این چشمه ی حیات که شناخت او و حرکت در مسر محبت و معرفتش، تنها راه وصول به سعادت مطلق است روزگار می گذرانند و همین غفلت بی توجهی نسبت به این «بزرگترین نعمت الهی» سر منشأ تمام ظلم ها، گرفتاری ها، نابسامانی ها و مشکلات فرا روی جامعه ی بشری است. به راستی غفلت تا کی؟! سوختن و ساختن تا چه وقت؟! آیا خداوند رئوف و مهربان راه گشایش و آسایش را به ما نشان نداده است؟ آیا راه آشتی وارتباط با خداوند تعالی و حجت او بسته است؟!

مسلما چنین نیست.

معمولاً آغاز ارتباط با سلام است.....

می شود با یک سلام آغاز کرد ......

سلام بر آل یاسین

                     سلام بر او که مایه ی امان زمین است

                                                                       سلام بر مهدی منتظَر

                             و سلام برپیروانش