با اندکی تاخیر...

مدینه از برکت نَفَس او سبز میشد و آفتاب صداقت از منزلگاه اندیشهاش بر میتابید. کلامش رویش حق را بالنده میکرد و قیامش در نیمه شبهای تاریک با کوله باری از هدیه، مستمندان و بینوایان را دلشاد میکرد و عشق به زندگانی والا و پر معنا را در جانها زنده نگاه میداشت.
آن امام همام، کوهی از وقار بود، دریایی از علوم، اقیانوسی از حکمت و فضیلت، گسترهای از رحمت و عبادت، که همتی بیهمانند در بر آوردن حاجتهای مسلمانان از خود نشان میداد و لحظه لحظههای حیاتش از تبرک یاد و نام خدا سبز و سرشار بود.
بر عظمتش همگان گواهند. آن گونه که مالک بن انس میگوید:
«در فضیلت و عبادت و دانش و پرهیز،بلند پایهتر از «جعفر بن محمد علیهالسلام» چشمی ندیده، گوشی نشنیده و اندیشهای نشان ندارد.»
آن بزرگوار بنیانگذار نشر حقایق و توجه به دقایق است. دانشگاهی که امام صادق علیه السلام بنیان نهاد، سرچشمهی انقلاب فکری و فرهنگی عمیقی در جهان اسلام شد.
نخل وجود والای آن پیشوای ما چنان ثمر داد، که مذهب ما را با نام خویشتن مزین کرد. آن بزرگوار به هنگام پرواز به ابدیت در آخرین کلام و پیام خویشتن، از نماز گفت و فرمود: «آن کس که نماز را سبک بشمارد، شفاعت ما را در نخواهد یافت.»
سالروز شهادت آن سرور ساجد، آن رهبر ماجد و آن احیاگر سنن محمدی و بینشهای والای علوی بر پیشگاه و آستان حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و تمامی شیعیان راستین و منتظران ظهور آن حضرت تسلیت باد…
برگرفته از کتاب "جرعهای از جام ولا" نوشتهی جواد نعیمی


این چه نیرویی است که نمیگذارد رشتهی امید آدمی قطع گردد و مأیوس و نا امید از همه جا و هر نیرویی خود را تسلیم به حوادث روزگار نماید؟
این چه جاذبه و پیامی است که با کشش خویش با بودن همهی ناراحتیها و مشکلات، محرومین و مستضعفین جهان را بسوی خود میخواند و آنها را به آیندهای نیکو، خوشبین و امیدوار میسازد؟
جز نویدی الهی که پیامآوری آسمانی و پاک آن را به بشر بشارت داده باشد؛کدام وعده و بشارتی چنین نفوذ و قدرتی خواهد داشت؟
بلی، کدام وعدهای معتبرتر از گفتار و قول پیامبر صلی الله علیه و آله که او پیامآور راستگوی خداست و کدام برپا دارندهای با کفایت تر از حجت خدا بر مردم که او:
فرزند پیامبر خداست
پورعلی مرتضی است
پسر فاطمه زهراست
آری او حجت ابن الحسن العسکری(عج)؛ یگانه ولیّ زمان ماست و...
آنگاه که آدمی را تازیانههای ستم و ظلم به درد آورد و جور و طغیان زمانه خسته و ناتوان سازد و فساد و انحراف حاکم بر جامعه، آبرو و حیثیت او را برد، با قلبی پراشتیاق و چشمانی درانتظار، منجی عالم بشریت و امام عصرش را میخواند و با استغاثه و سردادن آه و نالههای سوزان ظهور هرچه زودتر امامش را درخواست خواهد کرد.
برگرفته از کتاب "امام مهدی (عج) امید ملتها" نوشتهی حسن موسی الصفار

چه کسی بالاترین آرزویش این است که ظهور امام خود را درک کند و ایشان را یاری نماید؟
آیا هرمؤمنی به این درجه از معرفت و ارادت نائل میشود؟
اگر کسی به این رتبه برسد، آیا جز لطف و عنایت خاص خداوند نسبت به او بوده است؟
آیا همین حالت روحی خود بالاترین فرج نیست؟
امام زمان علیه السلام همچون حضرت ایوب در سختی و مصیبت، دوران غیبت خویش را سپری میکند و هر روز ایشان با رنجها و دردهایی همراه است که تحمل آنها برای حضرتش بسیار سخت و سنگین میباشد. ولی ایشان همچون ایوب- بلکه برتر از او- برهمهی این مصائب صبر میکنند. حال اگر یک فرد شیعه، ایمانش به درجهای برسد که فرج امامش را بیش از هر چیز برای رهایی خود ایشان از مصائب و رنجهای خود بخواهد، این انتظار بالاترین درجه انتظار فرج خواهد بود.
انتظار فرج محبوبترین عمل نزد خداوند میباشد. چون نشان دهندهی بالاترین مرتبهی توحید در انسان است و ارزش هرعملی در اسلام با معیار توحید سنجیده میشود.
امام علی علیه السلام در این خصوص فرمودهاند:
منتظر فرج باشید. و از رحمت و دستگیری خداوند ناامید نباشید. همانا دوست داشتنیترین کارها در پیشگاه خدای عز و جل انتظار فرج است تا وقتی که مؤمن این حالتِ خود را حفظ کند.
برگرفته از کتاب "سلوک منتظران" نوشتهی سید محمد بنیهاشمی

... و ما چه میدانیم غربت چیست و غریب کیست؟
وسعت تنهایی و ابتلاء حضرتش را فقط حضرت حق، میتواند احصاء نماید. ما هرچه شنیدهایم و آنچه که راویان پرهیزگار بر ایمان گفتهاند، همه و همه قطرهای از آن همه اندوه و فراق و تنهایی و غربت اوست.
مگر نه آنکه از جماد تا انسان، همه وامدار فیض وجود آن خورشید فروزان ولایتاند؟ مگر نه آنکه هستی آینهای است ازجمال آن آیت بزرگ الهی و او سرّ زندگی، معنای بندگی، مفهوم حیات و... است. با این همه بسیاری از دوستداران و پیروان حضرتش معرفتی به علوّ درجات و مرتبت والای آن عزیز ندارند و حتی در چشم بسیاری از شیعیان، ناشناستر باقی مانده است.
نعمت حضرت ولیعصر عجل الله تعالی فرجه الشریف یک نعمت عام و فراگیر است و همهی خلائق را در برمیگیرد. شیعیان و غیرشیعیان، مسلمان و غیرمسلمان و حتی حیوانات و گیاهان و جمادات نیز، از نعمت وجود ایشان بهرهمند میشوند.
غربت امام عصر علیه السلام در بین عدّهی دیگری مشهودتر و ناگوارتر است . این عده اقلیتی هستند که خدای منان، امام عصر علیه السلام را به آنها شناسانده است و آنها میدانند که آن حضرت حجت خدا است و به آن اذعان دارند، لذا در زمرهی شیعیان قرار میگیرند، ولی قلباً قدرشناس حضرت نیستند.
برگرفته از کتاب"آفتاب در غربت" نوشتهی سید محمد بنیهاشمی
عید فطر، عید توفیق در عبودیت و معرفت و تذهیب نفس است.
رمضان، دعوتی است به باز یافتنِ خودِ گمشده، ندایی است، برای توجه به خدای فراموش شده، ضیافتی است برای تناول از مائدهی تقوا و پایان این مهمانی خدایی، عید فطر است، عید توفیق بر طاعت و اطاعت، عید توبه و تذهیب نفس، عید ذکر و یاد محرومان و گرسنگان، عید کفّّ نفس و کنترل خواستهها.
فطر، چیدن میوههایی است که از فطرت میجوشد!
فطر، سپاس نعمتی است که در رمضان نازل شده است.
پیروزی بر خصم درون، جشنی روحانی دارد به نام عید فطر، که میثاق بستن با فطرت را از سوی روزهداران اعلام میدارد.
عید فطر، پاداش افطارهای خالصانه و بجاست. مُهر قبولی انفاقهای با قصد قربت است.
فطر، عید خداجویی و خداترسی و خداپرستی است.برکت بخشِ ماه مبارک است.
عید فطر، بر فاتحانِ عرصههای جهاد با نفس گرامی باد.
برگرفته از کتاب "قطعات" نوشتهی جواد محدثی
