آثار رجعت در زندگی معتقدان

1- امید و حرکت

اعتقاد به رجعت و بازگشت به دنیا در زمان دولت کریمه، نقش مهمی را در نشاط دینی و امید به حضور در حکومت جهانی حضرت مهدی علیه السلام ایفا می‌کند. زیرا ممکن است افرادی که تمام عمر خود را در انتظار ظهور ایشان سپری کرده‌اند، دچار یأس شوند! اما اگر شرایط بازگشت آن‌ها به دنیا و حضور در محضر آخرین امام فراهم باشد، در امیدواری ایشان نقش به سزایی خواهد داشت.

2- ایجاد روحیه‌ی استقامت برای مؤمنان

انسانی که آینده را روشن ببیند به راحتی می‌تواند مشکلات زودگذر را تحمل کرده و استقامت کند، لذا ائمه‌ی اطهار‌ علیهم السلام مؤمنان را به صبر و بردباری دعوت نموده، با وعده‌ی رجعت در زندگی در سایه‌ی دولت کریمه‌ی‌ اهل‌بیت‌ علیهم السلام آنان را امیدوار می‌کردند. امام حسین علیه السلام در شب عاشورا اصحابشـان را با رجعت تسلّی داده و به صبر و بردباری امر نمودند. در زیارت‌نامه‌های ائمه‌ی اطهار علیهم السلام و دعاها، این امر بسیار مشهود است و سفارش به خواندن آن‌ها، ما را به این هدف راهنمایی می‌کند.

3- تسکین دل مؤمنان

آنان که دلشان از ظلم ظالمان در طول تاریخ پر از درد شده‌است، با رجعت و انتقام تسکین و التیام پیدا می‌کند.1 زیرا انسان مظلوم وقتی با چشم خود ببیند که انتقامش گرفته شده دردهایش بهبود پیدا می‌کند. اگرچه در قیامت از ظالمان به طور کامل انتقام گرفته خواهدشد.

مَولای، فَإن أدرِکنی المَوتُ، قبلَ ظهورِکَ ... أن یجعَلَ لی کَرَّةً فی ظُهورِکَ وَ رَجعَةً فی ایامکَ

پی نوشت‌ها:

1- بحارالانوار، ج 53، ص44

گفتم شبی به مهدی...

گفتم شبی به مهدی، بردی دلم ز دستم

من منتظر به راحت، شب تا سحر نشستم

گفتا چه کار بهتر از انتظار جانان

من راه وصل خود را بر روی تو نبستم

گفتم دلم ندارد بی تو قرار و آرام

من عقده دلم را امشب دگر گسستم

گفتا حجاب وصلت، باشد هوای نفست

گر نفس را شکستی دستت رسد به دستم

گفتم ببخش جرمم ای رحمت الهی

شرمنده تو بودم، شرمنده تو هستم

گفتا هزار نوبت از جرم تو گذشتم

اعمال تو بدیدم چشمان خود ببستم

اما مباش نومید از خانه‌ی امیدم

من کی دل محب شرمنده را شکستم؟

برگرفته از مجموعه صوتی «عصر جمعه با امام عصر(ع)»

قرآن و ظهور حضرت مهدی علیه السلام – بخش هفتم

خداوند متعال می فرماید: (و لو تری اذ فزعوا فلا فوت و أخذوا من مکان قریب)؛(1) «اگر ببینی هنگامی که فریادشان بلند می شود، اما نمی توانند (از چنگال عذاب الهی) بگریزند و آن ها را از مکان نزدیک می گیرند.»ماده ی «فزع» در لغت به معنای انقباض و نفرتی است که از چیزی خوفناک بر انسان عارض می شود و آن از جنس جزع است.(2)

مصطفوی در «التحقیق فی کلمات القرآن) می گوید: «فزع عبارت است از خوف شدید با اضطراب و وحشت که هنگام عارض شدن مکروه عظیمی دفعتاً عارض می گردد.»(3)

مفسرین در تفسیر آیه ی فوق اختلاف نموده اند، برخی از آنان قائلند که آیه مربوط به لشکر سفیانی است که در آخرالزمان و قبل از ظهور مهدی علیه السلام بین مکه و مدینه در سرزمینی به نام بیداء در زمین فرو می روند.(4)

و برخی مراد به فزع را عذاب دنیا معنا کرده اند ولی معنای آن را عام گرفته اند، یعنی ممکن است که مصادیق مختلفی داشته باشند که یکی از مصادیق آن «لشکر سفیانی» است.ابن عباس در تفسیر آیه ی فوق می گوید: «مقصود به آن لشکر سفیانی است...»(5)

ابوخالد کابلی از امام باقر علیه السلام نقل می کند که فرمود: «والله لکانی انظر الی القائم علیه السلام و قد أسند ظهره الی الحجر .... فاذا جاء البیداء یخرج الیه جیش السفیانی فیأمر الله الارض فتأخذ اقدامهم و هو قوله تعالی: (و لو تری اذ فزعوا...)؛« به خدا سوگند که هر آینه نظر می کنم به قائم علیه السلام که به حجرالاسود تکیه داده است.... هنگامی که به سرزمین بیداء می رسد لشکر سفیانی به سوی او حرکت می کند، خداوند به زمین امر می کند، پس از زیر پاهایشان گرفته می شود (در زمین فرو می روند)، و این است قول خداوند (و لو تری اذ فزعوا)»(6)

پی نوشت :

1- سبأ/ 51.

2- مفردات راغب، ص635.

3- التحقیق فی کلمات القرآن، ج9، ص81.

4- تفسیر فتح القدیر، ج4، ص407، درّ المنثور، ج6، ص712.

5- درّ المنثور، ج6، ص712.

6- تفسیر برهان، ج6، ص347، نور الثقلین، ج4، ص344.

منبع: کتاب قرآن و ظهور حضرت مهدی (عج)

قرآن و ظهور حضرت مهدی علیه السلام – بخش ششم

خداوند متعال می فرماید: (فهل ینظرون الا الساعه أن تأتیهم بغته فقد جآء اشراطها فأنی لهم اذا جآءتهم ذکراهم)(1)؛ «آیا جز این انتظار دارند که قیامت ناگهانی بر پا می شود، پس نشانه های آن آمده است، اما هنگامی که بیاید تذکر آن ها سودی نخواهد داشت».«اشراط» جمع شرط به معنای علامت است. و اشراط الساعه به معنای علائم قیامت است.برخی از مفسرین شیعه و اهل سنت در ذیل آیه ی فوق روایات مهدویت را ذکر کرده اند به جهت آن که تحقق ظهور مهدی علیه السلام را یکی از علائم مهم برپایی قیامت دانسته اند.احمد و ابوداوود از ابوسعید خدری روایت کرده اند که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود : «قیامت برپا نمی شود تا آن که مردی از اهل بیتم فرمانروای زمین شود... زمین را پر از عدل و داد خواهد کرد آن گونه که قبل از آن پر از ظلم و جور شده باشد، این حکومت هفت سال طول می کشد.»(2)

ترمذی نیز با سند صحیح از ابی هریره نقل می کند که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «اگر از عمر دنیا تنها یک روز باقی باشد خداوند آن روز را طولانی می کند تا مردی از اهل بیتم که هم نام من است متولی زمین گردد.»(3)

در مصادر روایی و تفسیری شیعه نیز همین مضمون به نحو متواتر از پیامبر اسلام و اهل بیت معصومش علیهم السلام رسیده است.

امام حسن علیه السلام از امام علی بن ابی طالب علیه السلام و او از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل کرده که فرمود: «قیامت بر پا نمی شود تا آن که قائم به حق قیام کند و این وقتی است که خداوند عزوجل اذن دهد. هر کس او را متابعت کند نجات یافته و هر کس از او تخلف نماید هلاک شده است...».(4)

پی نوشت:

1- محمد صلی الله علیه و آله/ 18.

2- درّ المنثور، ج7، ص487.

3- همان.

4- منتخب الاثر، ص223.

سروران سپید اندیشه