تبلیغات
آفتاب مهر - مطالب شهریور 1394
آفتاب مهر
مهدی جان! بر جان‌های خسته‌ی ما آفتاب مهر توست نور امید

امام دانایى و فضیلت و مهر!

دشمنان خدا كه هرگز تاب تحمل حق را ندارند و از گسترش دانایى و معرفت و فضیلت بیم دارند، همواره در پى از میان بردن نشانه‏هاى حق و درستى و راستی ‏اند. سرانجام در زمان حاكم ستمگر اموى یعنى هشام بن عبدالملك، به دستور او، امام باقر علیه السلام را مسموم كرده و به شهادت می ‏رسانند!

امام صادق‏ علیه السلام می ‏فرماید: پدرم در آستانه‏ى شهادت، غلام‏هاى بدِ خودش را آزاد كرد و خوب‏ها را نگاه داشت. پرسیدم: «پدر جان! چرا بدها را رها می ‏كنى و خوب‏ها را نگاه می ‏دارى؟» فرمود: «اینان [بدها] ممكن است كمى از من دل‏گیر شده باشند. [دل‏گیرى آن‏ها را این گونه جبران مى‏كنم.»

امام ششم ‏علیه السلام هم چنین می فرماید:

در شام‏گاهِ شهادت پدر، نزد ایشان می ‏شتابم، می ‏بینم با كسى در حال سخن گفتن است، حال آن كه من آن شخص را نمی ‏بینم! پدرم اشاره می كند كمى دورتر بروم، امّا اندكى بعد كه بار دیگر نزد پدر برمی گردم، مرا می ‏پذیرد و می ‏فرماید:

 - من امشب از دنیا خواهم رفت! هم ‏اكنون پدرم را دیدم كه شربت گوارایى را برایم آورد و من آن را نوشیدم. آن گاه، آن حضرت مرا به دیدار حق و رفتن به جهان جاوید، بشارت داد!

امام دانایى و فضیلت و مهر، حضرت باقر علیه السلام وصیت‏هایش را می ‏كند و چشم از جهان می ‏پوشد.

مردى كه چند فرسنگ از مدینه دور است به مدینه می ‏آید و می ‏گوید در خواب به من گفته شده كه برو و بر بدن «ابوجعفر» - امام محمد باقرعلیه السلام - نماز بگزار كه فرشتگان او را غسل داده ‏اند. هم اینك می ‏بینم كه خوابم راست بوده و امام‏ علیه السلام از دنیا رفته است.

پیكر پاك امام محمد باقرعلیه السلام به خاك بقیع سپرده می ‏شود و آن عزیز گرامى در كنار آرام‏گاهِ امام مجتبی ‏علیه السلام و امام سجاد علیه السلام، كه درود خداوند بر آنان باد؛ آرام می گیرد.

مدینه یك پارچه غرق شیون و ماتم می شود! زمین و آسمان سیاه می ‏پوشد. سیلاب اشك دیده ‏ها و دل‏ها را فرامی ‏گیرد و كبوترهایى چند بر بام خانه‏ ى امام باقرعلیه السلام غمگنانه بق‏ بقو می كنند!...

برگرفته از وبلاگ برگزیده آثار جواد نعیمی

 

سال‌روز شهادت حضرت امام محمد باقر علیه السلام

بر همه‌ی ارادتمندان و پیروان خاندان نبوت و امامت، تسلیت باد.

 

 

آدینه هم گذشت در این انتظار، گرم

آدینه هم گذشت در این انتظار، گرم

تا كی شكوفا شود آن گلعذار، گرم

در حسرت صنوبر نرگس نشسته‌ایم

با قامتی تكیده تر از بید و سار، گرم

 یك سفره از ترنم باران كشیده‌ایم

برقلب سرد و سنگی شوره‌زار، گرم

 این رسم میزبانی یوسف نبوده است

تاراج عشق و جامه‌‌ی او بیقرار ،گرم

 دستانمان چكیده‌ی فولاد و آهن است

بر زخم های كهنه‌ی آن داغدار ، گرم

 هر لحظه می‌تپد دل او در هوای ما

ما غرق در خیال ، بی خیال یار ، گرم

 عمری است در حریم یار ناز می‌كشد

قلبی شكسته ، بغض در گلو و خار ، گرم

 پویاتر از همیشه شبنم نگاه دوست

تر می‌كند ز بارش خود خشكزار ،گرم

 چشمانمان تباه كه او را نخوانده‌ایم

آدینه هم گذشت در این انتظار ، گرم

غلامحسین پویان

 

غروب جمعه رسیده است و باز تنهایی...

غروب جمعه رسیده است و باز تنهایی

غروب، این‌همه غربت، چرا نمی‌آیی؟

زمین به دور سرم چرخ می‌زند، پس کی

تمام می‌شود این روزهای یلدایی؟

کجاست جاذبه‌ات آفتابِ من؟ خسته است

شهابِ کوچکت از این مدارپیمایی

کبوترانه دلم را کجا روانه کنم؟

کجاست گنبد آن چشم‌های مینایی؟

تمام هفته دلم را به جمعه خوش کردم

غروب جمعه رسیده است و باز تنهایی...

پانته‌آ صفایی

 

آفتاب مهربانی

«برترین خرد، شناخت انسان نسبت به خود است.» 1 امام علی بن موسی الرضا علیه السلام

 

دقت داشتن به گفتار، رفتار و اعمالی که مرتکب می‌شویم و یا به عبارت دقیق تر، شناخت خود و اعمالمان و کسب مهارت خودآگاهی، وظیفه هر انسانی است. اهمیت این موضوع به اندازه‌ای است که خودآگاهی را به یک مهارت بنیادی برای کسب سعادت و زندگی بهتر تبدیل کرده است. همان گونه که علی بن موسی الرضا علیه السلام بیان می‌نمایند، خودآگاهی مهم ترین بعد خردورزی ماست. هر چه نسبت به خودمان شناخت بیشتری داشته باشیم، اندیشه ما دارای بالندگی و پرورش بیشتری خواهد شد.

اما منظورمان از خودآگاهی چیست؟ منظور از خودآگاهی توانایی انسان در شناخت ویژگی‌های فردی و اجتماعی اش می‌باشد؛ به گونه‌ای که او را نسبت به نقاط قوت و ضعف، علایق و تمایلات، نیازها و احتیاجات و سایر ابعاد وجودی اش آگاه سازد تا در نهایت او را به شناخت صحیحی از خود برساند. حال برای رسیدن به این شناخت درست، محورهای گوناگونی پیش رو داریم که مهم ترین آن­ها عبارت است از:

1. حقوق شناسی: آگاهی انسان از حقوق متقابل خود و دیگران و مسئولیت‌های ناشی از آن، که باعث می‌شود روابط اجتماعی اش را بر اساس موازین صحیحی تنظیم کند.

2. ظرفیت شناسی: آشنایی فرد با قابلیت‌ها و توانمندی‌های او که موجب اعتماد به نفس و افزایش خود باوری انسان می‌شود.

3. کاستی شناسی: همان گونه که آدمی توانمندی‌های ویژه‌ای دارد، از ضعف هایی نیز رنج می‌برد که درک آن شجاعت درونی و سعه صدر می‌طلبد؛ چرا که پذیرفتن ایرادها، کاری است بسیار دشوار که توجه به آن در خودآگاهی نقش ویژه‌ای ایفا می‌کند.

4. رغبت شناسی: این محور به شناسایی و بررسی علایق و گرایش هایی می‌پردازد که از ابتدا در فرد بوده و یا بعداً در او ایجاد شده است. فرد با آگاهی از آنها می‌تواند تمایلات اصولی و منطقی اش را از غیر آن تفکیک کند.

5. نیاز شناسی: از ویژگی‌های مهم انسان، وابستگی او به نیازهای جسمی و روانی است. گاه این وابستگی تا اندازه‌ای است که چگونگی تامین آن عامل تعیین کننده‌ای در کیفیت رفتار و شخصیت فرد می‌گردد

6.  آرمان شناسی: انسان به همان اندازه که به نیازهایش تعلق دارد، به آرمان‌ها و آرزوهایش نیز وابسته است؛ چرا که آرمان‌ها و آرزوها شکل دهنده تفکر و رفتار افراد می‌باشند. در نتیجه انسانی که به شناخت درستی از خود رسیده، برای آینده اش هدفی ترسیم می‌کند که در چهارچوب توانایی هایش باشد و برای رسیدن به آن، با انگیزه تلاش می‌کند.

بدون تردید ایام ولادت با سعادت حضرت امام علی بن موسی الرضا علیه السلام فرصت مناسبی برای ماست تا با خود خلوتی کرده و با اندیشیدن به هویتمان، به خودآگاهی مطلوبی دست پیدا کنیم.

برگرفته از کتاب «مهارت‌های زندگی در سیره رضوی»، تالیف: دکتر محمدرضا شرفی- سایت رشد

 

1- قال الامام الرضا علیه السلام: ... أفضل العقل معرفة الإنسان نفسه ... (العدد القویة، صفحه 292)

 

آفتاب مهر فرارسیدن یازدهم ذی القعده، 

سالروز میلاد گنجینه دار علوم انبیاء و تجلی مهربانی پروردگار

حضرت امام علی بن موسی الرضا علیه السلام

را به تمامی مسلمانان تبریک و تهنیت عرض می‌نماید.