پنجمین طرح جشن صلوات ۱۱۰ روزه

پنجمین طرح جشن صلوات ۱۱۰ روزه

به نیت تعجیل در فرج آقا امام زمان (عج) و سلامتی ایشان

شروع : ٢۴ ربیع الثانی ۱۴٣١ برابر با جمعه ٢٠ فروردین ١٣٨٩

پایان : نیمه شعبان ۱۴٣١ برابر با سه شنبه ۵ مرداد ١٣٨٩

مدت طرح : ۱۱۰ روز

تعداد گل صلوات: روزانه ۳۱۴ صلوات


(امام زمان (عج) + 313 نفر یاران ایشان )

برای کسب اطلاعات بیشتر و شرکت در این طرح

به وبلاگ دریچه ای به سوی ملکوت مراجعه نمایید.

مهلتی برای اندیشیدن

به نام خدای بخشاینده مهربان

از محمد پیامبر خدا به نجاشی أصحم پادشاه حبشه؛

تو با ما در آشتی هستی! اکنون من آفریدگار را نزد تو ستایش می‏کنم: خداوند مالک و مقتدر که از هر عیب و نقص و تباهی، پاک و مبرا است. خداوندی که همگان را در پرتو عنایت خود از هر آسیبی نگاه می‏دارد و بر همه موجودات غالب و فرمانروا و همه چیز در دست قدرت او است.

گواهی می‏دهم که عیسی پسر مریم، روح خدا و کلمه اوست که خداوند روح او را به مریمعذرای پاک القا نمود و مریم بر او باردار شد ...

اینک من تو را به خداوند یگانه و اطاعت از فرمان او دعوت می‏کنم و (تو را دعوت می‌کنم به) اینکه از من که فرستاده او هستم، پیروی کنی و به آنچه بر من نازل شده است، ایمان آوری ...

(بخشی از نامه رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به نجاشی، پادشاه مسیحی سرزمین حبشه)(1)

آبروی دو عالم

گل نرگس آبروی دو عالم

خیالت کی می‌رود ز خیالم

جمالت جلوه الله

بیا جانا طی کن این شب هجران

بیا مهدی با ترنم باران

سحاب رحمت الله

نگاهم کن من فدای نگاهت

صدایم کن من فدای صدایت

حلالم کن ای چکیده رحمت

سلاله عصمت

تک سوار غریب

تو را جان قامت خم زهرا

تو را جان اشک چون یم مولا

مرانی از درت ما را

اباصالح! ای امام غریبم

تمامی دردم تو هستی طبیبم

تو را جان مادرت زهرا

نگاهم کن من فدای نگاهت

صدایم کن من فدای صدایت

حلالم کن ای چکیده رحمت

سلاله عصمت

تک سوار غریب

عصر غیبت (5) فتنه‌ها و آشوب‌ها

5 - ستمگرى وزرا و امرا

بیشتر وزرا و امراى عباسیان افرادى بى‌كفایت و ستمگر بودند و در تحقیر و ضرب و شتم و شكنجه مردم و از بین بردن حقوق آنان و چپاول اموالشان، مبالغتى تمام داشته و از هیچ كارى دریغ نداشتند.

در زمان «منتضر»عباسى (247-248 ه‍) وزیرش «احمد بن الخصیب »سواره از خانه خارج شد، مردى به دادخواهى نزدش آمد و او همچنان كه بر مركب نشسته بود پایش را از ركاب در آورده و آنچنان بر سینه او كوفت كه آن مرد در دم جان سپرد و این قضیه زبانزد همگان شد. یكى از شاعران آن عصر این ماجرا را این گونه به نظم كشیده است :

قال للخلیفة یا بن عم محمد

اشكل وزیرك انه شكال

اشكله عن ركل الرجال و ان ترد

مالا فعند وزیرك الاموال (117)

«به خلیفه بگوئید: اى عمو زاده پیامبر! وزیرت را پاى بند بزن؛ زیرا او چموش است، او را از لگد زدن به مردم باز دار و اگر مالى بخواهى اموال در نزدت وزیرت است».

برای مشاهده ادامه مقاله لطفاً اینجا را کلیک نمایید

ای ماه بیا که راه را گم کردیم!

ای ماه بیا که راه را گم کردیم

حتی سر چشمه‌ هم تیمم کردیم

ای وای قرار بود آدم باشیم!

اما سر راه میل گندم کردیم

فکر دل ناصبور می‌کردی کاش

تنگ است دلم ظهور می‌کردی کاش

بر پلک سپید پنجره گرد نشست

از کوچه ما عبور می‌کردی کاش

روز و شب پنجره‌ها مونس نجوای تواند

کوچه‌ها منتظران قد و بالای تواند

در و دیوار در اندیشه‌ی یاد تو اسیر

جاده‌ها ساکت و آرام پذیرای تواند

باغ با زمزمه‌ی نام تو سبز هست هنوز

سبزه‌ها خاک نشینان قدم‌های تواند

دریافت فایل صوتی این متن