رمضان ماه خدا

ماه رمضان براى مؤمن سود و براى منافق خسران است

حضرت سلمان فرمود: در روز آخر شعبان پیامبر(صلى الله علیه و آله) براى ما خطبه‏اى در فضیلت ماه رمضان قرائت فرمود و در خطاب خویش به ما فرمود:

«اى مردم براستى سایه افكنده بر سر شما ماه بزرگ مباركى، ماهى كه در او شبى است كه از هزار ماه بهتر است، كه خداوند روزه‏اش را فرض و واجب نموده، و به پا داشتن عبادات شبش را به طور استحباب مقرر فرموده است، كسى كه تقرب بجوید به خداوند،به انجام نافله خیرى، مثل آن است كه در غیر ماه رمضان فریضه‏اى انجام داده باشد، و این ماه ماه صبر است، و صبر هم اجر و ثوابش بهشت است. و ماه روزه، ماه مواسات و برابرى است، و ماهى است، كه رزق مؤمن در او زیاد مى‏گردد، و ماهى است كه اولش رحمت و وسطش مغفرت و آمرزش، و آخرش آزادى از آتش جهنم است، و این ماه براى مؤمن بهره و منفعت است، و براى منافق خسارت و ضرر.»

پى‏نوشت‏:

1- مستدرك الوسائل مرحوم نورى نقل از وقایع الایام، ص 436. 

ادعیه ماه مبارک رمضان:

بصورت متن

بصورت فایل صوتی (MP3)

بصورت فایل صوتی (فلش)

فاطمه‌ای(س) چون فاطمه(س)

در اول ذیقعده سال 173 هجری قمری، شهر مدینه به وجود مقدس حضرت فاطمه معصومه(سلام الله علیها) زینت یافت.⁽¹⁾ پدر بزرگوارشان حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) و مادر گرامیشان حضرت نجمه خاتون بودند.

بعد از برادر گرامیشان حضرت علی بن موسی الرضا(علیه السلام)، ایشان دومین و آخرین فرزند از حضرت نجمه خاتون بودند و آن حضرت در میان فرزندان امام کاظم(علیه السلام)، بعد از امام رضا(علیه السلام)، از بالاترین مقام و منزلت برخوردار هستند.⁽²⁾

یكسال بعد از این‌كه امام رضا(علیه السلام) به اجبار مامون به خراسان هجرت كردند، (در سال201  هجری قمری)، حضرت معصومه (سلام الله علیها) به شوق دیدار برادر به همراه برادران و جمعی از نزدیكان خود از شهر مدینه به سمت مرو حركت نمودند.

در میان راه وقتی که آن حضرت به شهر ساوه رسیدند، از جانب دشمنان اهل بیت مورد حمله و هجوم قرار گرفتند و پس از درگیری سختی كه میان همراهان ایشان و مهاجمان درگرفت، عده‌ی زیادی از نزدیكان‏شان به شهادت رسیدند و ایشان نیز توسط زنی در شهر ساوه مسموم گشتند. ⁽³⁾

غم از دست دادن عزیزان و مسمومیت، حضرت معصومه (سلام الله علیها) را به شدت بیمار ساخت. ایشان به همراهان‏شان فرمودند: "مرا به قم ببرید، زیرا از پدرم شنیدم که قم مركز شیعیان ما می‌باشد."

هنگامی که آن حضرت به قم رسیدند، مردم قم به پیشوازشان آمدند و موسی بن خزرج كه از بزرگان قم بود ، ایشان را به خانه‌ی خود برد و تكریم نمود .

حضرت فاطمه معصومه ( سلام الله علیها ) بعد از گذشت 17 روز ، در 10 ربیع الثانی سال 201 هجری قمری ⁽⁴⁾، پس از گذشت 28 سال زندگی پرمشقت،  با دلی شكسته و خاطری افسرده از غم هجران و دوری برادر، بر اثرشدت بیماری و مسمومیت به شهادت رسیدند و مزارشان زینت بخش شهر غم دیده‏ی قم شد.

در میان اصحاب حدیث به تعدادی ازبانوان با فضیلت بر می‏خوریم كه نام خود را در زمره‏ی محدثان ثبت كرده‏اند.حضرت معصومه (علیها السلام ) یكی از بانوان با فضیلت این خاندان است كه احادیثی را با سلسله‏ی اسنادش از حضرت فاطمه‏ی زهرا (سلام الله علیها ) و سایر معصومین روایت كرده, و به جهت شخصیت برجسته‏اش روایاتش مورد توجه محدثان شیعه و سنی قرار گرفته است.

احادیث رسیده در رابطه با حضرت معصومه (س) از مقام برجسته‏ی آن بزرگوار در دانش و فضیلت حكایت می‌كند.⁽⁵⁾ آن حضرت در منظر اهل بیت از مقام خاص و بالایی برخوردارند. در رابطه با مقام خاص حضرت معصومه (علیها السلام) ، امام هشتم (علیه  السلام) می‌‏فرمایند:

" هركس معصومه(س) را در قم زیارت كرده باشد،  مثل اینست كه مرا زیارت كرده باشد ." ⁽⁶⁾

بر اساس این حدیث نه تنها زیارت ایشان همانند زیارت امام معصوم بیان شده, بلكه حضرت رضا (علیه السلام) لقب معصومه را به ایشان عطا فرموده‏اند و چون امام معصوم غلو نمی‌كند، لذا برای آن بانوی بزرگوار مراتبی از عصمت و طهارت وجود دارد.

در مورد مقام والای حضرت معصومه (علیها السلام) ,حضرت صادق(علیه  السلام) می‏فرمایند:

" ... بانویی از فرزندان من، به نام فاطمه دختر موسی، در آنجا (قم) رحلت می‏كند , كه با شفاعت او همه‏ی شیعیان ما وارد بهشت می‏شوند." ⁽⁷⁾

امام صادق (علیه السلام) این حدیث را در حالی فرمودند که حضرت معصومه (علیها السلام) و پدر بزرگوارشان هنوز دیده به جهان نگشوده بودند و این خود نشانگر مقام والای آن حضرت است .

یكی از كرامات خاصه‏ی آن حضرت، ورود زیارت نامه ماثور از معصوم (علیه  السلام) است كه بعد از حضرت زهرا (سلام الله علیها) _كه یگانه بانوی دو عالم است_ ، حضرت معصومه (علیها السلام) تنها بانوی بزرگواری است كه زیارت ماثور دارد. ⁽⁸⁾

فرازی از زیارت نامه حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها) :

گل زیبای سوسن

خورشید یازدهم! وقتی که می‌نشینی، سروها در برابرت قیام می‌کنند. وقتی که قنوت می‌خوانی، عشق به زهد تو شهادت می‌دهد. وقتی تشهد می‌خوانی، ایمان به تو سلام می‌گوید و ماه از پنجره‌ی مهر خویش بر تو می‌نگرد.

ای نیای انسانیت! ای نای پر خروش ولایت! ای آیینه‌ی ایزد نما! ای روح سرسبزی ما! ناخدای کشتی هدایت! هر گلواژه‌ای در ستایش تو سترون است! هر کلامی در برابر تو هیچ است!

ای امام گل‌ها! ای رهبر دل‌ها! ای شکوفه‌ی زیبای گلزار نبی! ای تداوم وجود مبارک علی! تو فرزند ایمانی و پدر دریای بی‌پایانی! و مفسر بزرگ آیه‌های قرآنی.

خورشید آخرین را تو پروریده‌ای. مژده دیرپای صالحان تویی. شکوه عارفانه‌ی ایمان تویی. این تویی که در یک پگاه آفتابین، بر بلندای زمانه می‌ایستی و به هیات آن سبز می‌نگری که دست مهربانش همه شمشیرهای ستم را می‌شکند و آفتاب وجودش یخ تاریخ را آب می‌کند و هر رنگ تیره و تار را از چهره‌ی جهان می‌زداید و بر گیسوان زمین گل برکت و عدالت و ایمان می‌زند و همه جا را به سرور و شور میهمان می‌کند!...

عدالت، پاره‌ای از تن توست، ای امام عسکری علیه السلام ! و جهان لحظه شمار گل آرایی فرزند تو...

اینک بر تو و بر آن خورشید، بر تو و بر آن گل غایب، بر تو و بر همه‌ی یاران آفتاب، سلامی بی‌کرانه نثار باد!

برگرفته از کتاب "جرعه ای جام ولا" نوشته‌ی جواد نعیمی

آیینه‌ی ایمان و آرمان

گلی دیگر در بوستان حُسن و بر شاخه‌ی ولایت و عترت.

گلی که عطر وجودش از مدینه تا سامرا و از آن زمان تا عصر ما را خوشبو ساخته است. آن خورشید در مدینه طلوع کرد و در سامرا ما را غریب گذاشت!

نامش، رمز زیبایی و نیکویی و یادش الهام بخش صبوری و نستوهی است.

او اختر یازدهم یود و معصوم سیزدهم. گل گلزار احمدی، امام حسن عسکری علیه السلام، گوهری درخشان در عمق تاریخ است که در کوچه‌های غربت آلودِ ولایت، می‌درخشد و همچون نیاکان پاکش، فخر زیستن و معنا بخش زندگی است.

کلامش نور بود٬ پیامش نور بود و در ذهن و سینه‌اش جز تموج یاد خداوند و اندیشه کمک رسانی به بندگان او چیزی وجود نداشت و عهده‌دار مرزبانی از آیین خداوند و پاسداری از قرآن و عترت به ‌ویژه نگاهبانی از گنج آخرین٬ برکت زمان و زمین٬ مرد شکوه‌آفرین٬ یگانه‌ی دوران٬ پاره‌ی تن مؤمنان٬ حضرت صاحب العصر و الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف؛ و چه نیکو از عهده‌ی این مهم برآمد و چه نیکوتر تابشی داشت در عرصه‌های گسترده‌ی هستی.

در عصر حاکمیت جور و ستم، رسالتِ «‌هدایت امّت‌» را بر دوش کشید و جان را فدای روشنگری راه حق و ایمان ساخت.

امام یازدهم عالمی بی‌بدیل٬ عابدی بی‌نظیر٬ زاهدی عارف٬ سخاوتمندی یگانه٬ ارشادگری سخت‌کوش و نستوه و وارث همه‌ی رنج‌های پدر بود. پاسخ‌های استوار و قاطع و مستدل او در مقابله با افکار الحادی و شُبه‌های القایی و کفر‌آمیزی‌های اغوایی٬ آبی بود که بر آتش کفر و نفاق ریخته می‌شد.

گل وجودش در باغ رسالت و امامت شکفت و از چشمه سار حکمت‌های لَدنی سیراب شد و با تربیت‌های ملکوتی به برگ و بار نشست و در بیست و هشت سالگی، پرپر گشت، با بادهای سَموم و مسموم عداوت و حسادت خلفا، با دست توطئه و با زهر جفا.

در سوگ غمش، سامرا را یکپارچه طوفان غم گرفت و اشک‌های سوزان بر دامان محبّان، جاری شد.

سلام الهی بر آن حجت الهی باد!

برگرفته از کتاب‌های"قطعات" نوشته‌ی جواد محدّثی و "جرعه‌ای از جام ولا" نوشته‌ی جواد نعیمی

اربعین

فرارسیدن سالروز اربعین حسینی را به تمامی شیعیان جهان تسلیت می گوییم