آفتاب در غربت

... و ما چه می‌دانیم غربت چیست و غریب کیست؟

وسعت تنهایی و ابتلاء حضرتش را فقط حضرت حق، می‌تواند احصاء نماید. ما هرچه شنیده‌ایم و آنچه که راویان پرهیزگار بر ایمان گفته‌اند، همه و همه قطره‌ای از آن همه اندوه و فراق و تنهایی و غربت اوست.

مگر نه آن‌که از جماد تا انسان، همه وامدار فیض وجود آن خورشید فروزان ولایت‌اند؟ مگر ‌نه آن‌که هستی آینه‌ای است ازجمال آن آیت بزرگ الهی و او سرّ زندگی، معنای بندگی، مفهوم حیات و... است. با این همه بسیاری از دوستداران و پیروان حضرتش معرفتی به علوّ درجات و مرتبت والای آن عزیز ندارند و حتی در چشم بسیاری از شیعیان،  ناشناس‌تر باقی مانده است.

نعمت حضرت ولی‌عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف یک نعمت عام و فراگیر است و همه‌ی‌ خلائق را در برمی‌گیرد. شیعیان و غیر‌شیعیان، مسلمان و غیرمسلمان و حتی حیوانات و گیاهان و جمادات نیز، از نعمت وجود ایشان بهره‌مند می‌شوند.

غربت امام عصر علیه السلام در بین عدّه‌ی دیگری مشهودتر و ناگوارتر است . این عده اقلیتی هستند که خدای منان، امام عصر علیه السلام را به آن‌ها شناسانده است و آن‌ها می‌دانند که آن حضرت حجت خدا است و به آن اذعان دارند، لذا در زمره‌ی‌ شیعیان قرار می‌گیرند، ولی قلباً قدر‌شناس حضرت نیستند.

برگرفته از کتاب"آفتاب در غربت" نوشته‌ی سید محمد بنی‌هاشمی

شمیم آشنایی

معرفت امام عصر علیه السلام ثواب یاری کردن ایشان در زمان ظهور را دارد.

یکی از آثار و نشانه‌های معرفت امام عصر علیه السلام و محبت نسبت به او، یاد کردن از ایشان به مناسبت‌های مختلف و حتی بصورت دائمی و همیشگی است. انسان وقتی که کسی را دوست می‌دارد، به اندازه‌ی محبتش نسبت به او، از یاد او غافل نمی‌شود؛ چون پیوند قلبی‌اش با محبوب به اندازه‌ای قوی است که نمی‌تواند او را فراموش کند.

از این رو اهل ایمان و معرفت امام عصر علیه السلام درزمان غیبت ایشان که از دیدن ظاهری آن حضرت محروم‌اند، هرگز قلباً او را از یاد نمی‌برند...

معرفتی که می‌تواند انسان را در زمان غیبت امام عصر علیه السلام از انحراف و بی‌دینی نجات بخشد، نخستین ویژگی‌اش، صحت و درستی آن است. اگر معرفت کسی نسبت به امام صحیح نباشد، امیدی وجود ندارد که او در پذیرش ولایت و امامت ائمه علیهما السلام ثابت قدم بماند. معرفت از نظر پیشوایان ما چیزی جز فهم احادیث نیست و این خود میزانی برای تشخیص معرفت صحیح است.

اگر کسی معرفت امام عصر علیه السلام را در زمان ظهور دارا بود و آمادگی برای یاری کردن ایشان را داشت ولی به علت شرایط غیبت، از درک محضر امام عصر علیه السلام محروم بود چیزی از مؤمنان زمان ظهور، کم ‌ندارد و تحقق یا عدم تحقق حکومت ظاهری ائمّه علیهم السلام موجب زیانی برای او نخواهد بود...

برگرفته از کتاب شمیم آشنایی نوشته‌ی سید محمد هادی صدر الحفاظی

موعود روزگاران

...دیده به راهان آن عزیز سفر کرده، هر صبح و شام روی بر مهر وجود او دارند و در آرزوی آن‌که مشام جانشان یعقوب وار، به مصداق کریمه "إنّی لَأجِدُ ریحَ یوسُفَ"به باز آمدن آن عزیز سفر کرده و راهی سحراهای هجر، عطرآگین گردد.

از این رو آن‌‌گاه که بر بساط نیایش خدای را می‌خوانند که"یا رادَّ یوسفَ عَلی یعقوب"به یاد محبوب خود افتاده، یوسف خویش را می‌جویند و وصلش را می‌طلبند٬ هر چند که خود یعقوب وار عمل نکردند و آن‌گاه که به نشان عجز و نیاز، دست به دامان بی‌نیازگشودند که"بَلِّغنی مُنایَ"، درصدر آرزوهای خویش پایان دوران غیبت جان کاه و دل آزار یوسف دوران را طالبند.

 بیایید دست در دست هم نهیم و پشت به پشت یکدیگر دهیم و به جان و به جِد، چشم به راه ظهور آن عزیز سفر کرده‌ای باشیم که پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله و امامان پاک علیهم السلام نیز شائقانه دیده بر ظهورش داشتند.

خدایا کار این مشتاقی و شیدایی چندان بالا گرفته که سر از پا نمی‌شناسیم و بی‌شکیب از باد صبا مدد می‌جوییم تا پیام رسان کلام و سلاممان نزد آن عزیز باشد که:

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم

                 تو می‌روی به سلامت؛ سلام ما برسانی

برگرفته از کتاب موعود روزگاران نوشته اصغر صادقی