تبلیغات
آفتاب مهر - مطالب مقالات مهدوی
آفتاب مهر
مهدی جان! بر جان‌های خسته‌ی ما آفتاب مهر توست نور امید

قرآن و ظهور حضرت مهدی علیه السلام – بخش هفتم

خداوند متعال می فرماید: (و لو تری اذ فزعوا فلا فوت و أخذوا من مکان قریب)؛(1) «اگر ببینی هنگامی که فریادشان بلند می شود، اما نمی توانند (از چنگال عذاب الهی) بگریزند و آن ها را از مکان نزدیک می گیرند.»ماده ی «فزع» در لغت به معنای انقباض و نفرتی است که از چیزی خوفناک بر انسان عارض می شود و آن از جنس جزع است.(2)

مصطفوی در «التحقیق فی کلمات القرآن) می گوید: «فزع عبارت است از خوف شدید با اضطراب و وحشت که هنگام عارض شدن مکروه عظیمی دفعتاً عارض می گردد.»(3)

مفسرین در تفسیر آیه ی فوق اختلاف نموده اند، برخی از آنان قائلند که آیه مربوط به لشکر سفیانی است که در آخرالزمان و قبل از ظهور مهدی علیه السلام بین مکه و مدینه در سرزمینی به نام بیداء در زمین فرو می روند.(4)

و برخی مراد به فزع را عذاب دنیا معنا کرده اند ولی معنای آن را عام گرفته اند، یعنی ممکن است که مصادیق مختلفی داشته باشند که یکی از مصادیق آن «لشکر سفیانی» است.ابن عباس در تفسیر آیه ی فوق می گوید: «مقصود به آن لشکر سفیانی است...»(5)

ابوخالد کابلی از امام باقر علیه السلام نقل می کند که فرمود: «والله لکانی انظر الی القائم علیه السلام و قد أسند ظهره الی الحجر .... فاذا جاء البیداء یخرج الیه جیش السفیانی فیأمر الله الارض فتأخذ اقدامهم و هو قوله تعالی: (و لو تری اذ فزعوا...)؛« به خدا سوگند که هر آینه نظر می کنم به قائم علیه السلام که به حجرالاسود تکیه داده است.... هنگامی که به سرزمین بیداء می رسد لشکر سفیانی به سوی او حرکت می کند، خداوند به زمین امر می کند، پس از زیر پاهایشان گرفته می شود (در زمین فرو می روند)، و این است قول خداوند (و لو تری اذ فزعوا)»(6)

پی نوشت :

1- سبأ/ 51.

2- مفردات راغب، ص635.

3- التحقیق فی کلمات القرآن، ج9، ص81.

4- تفسیر فتح القدیر، ج4، ص407، درّ المنثور، ج6، ص712.

5- درّ المنثور، ج6، ص712.

6- تفسیر برهان، ج6، ص347، نور الثقلین، ج4، ص344.

 

منبع: کتاب قرآن و ظهور حضرت مهدی (عج)

قرآن و ظهور حضرت مهدی علیه السلام – بخش ششم

خداوند متعال می فرماید: (فهل ینظرون الا الساعه أن تأتیهم بغته فقد جآء اشراطها فأنی لهم اذا جآءتهم ذکراهم)(1)؛ «آیا جز این انتظار دارند که قیامت ناگهانی بر پا می شود، پس نشانه های آن آمده است، اما هنگامی که بیاید تذکر آن ها سودی نخواهد داشت».«اشراط» جمع شرط به معنای علامت است. و اشراط الساعه به معنای علائم قیامت است.برخی از مفسرین شیعه و اهل سنت در ذیل آیه ی فوق روایات مهدویت را ذکر کرده اند به جهت آن که تحقق ظهور مهدی علیه السلام را یکی از علائم مهم برپایی قیامت دانسته اند.احمد و ابوداوود از ابوسعید خدری روایت کرده اند که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود : «قیامت برپا نمی شود تا آن که مردی از اهل بیتم فرمانروای زمین شود... زمین را پر از عدل و داد خواهد کرد آن گونه که قبل از آن پر از ظلم و جور شده باشد، این حکومت هفت سال طول می کشد.»(2)

ترمذی نیز با سند صحیح از ابی هریره نقل می کند که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «اگر از عمر دنیا تنها یک روز باقی باشد خداوند آن روز را طولانی می کند تا مردی از اهل بیتم که هم نام من است متولی زمین گردد.»(3)

در مصادر روایی و تفسیری شیعه نیز همین مضمون به نحو متواتر از پیامبر اسلام و اهل بیت معصومش علیهم السلام رسیده است.

امام حسن علیه السلام از امام علی بن ابی طالب علیه السلام و او از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل کرده که فرمود: «قیامت بر پا نمی شود تا آن که قائم به حق قیام کند و این وقتی است که خداوند عزوجل اذن دهد. هر کس او را متابعت کند نجات یافته و هر کس از او تخلف نماید هلاک شده است...».(4)

پی نوشت:

1- محمد صلی الله علیه و آله/ 18.

2- درّ المنثور، ج7، ص487.

3- همان.

4- منتخب الاثر، ص223.

 

منبع: کتاب قرآن و ظهور حضرت مهدی (عج)

قرآن و ظهور حضرت مهدی علیه السلام - بخش پنجم

خداوند متعال می‌فرماید: (الذین ان مکناهم فی الأرض أقاموا الصلواه و آتوا الزکواه و أمروا بالمعروف و نهوا عن المنکر و لله عقبه الأمور)،(1)«(یاران خدا) کسانی هستند که هرگاه در زمین به آن‌ها قدرت بخشیدیم نماز را برپا می‌دارند و زکات را ادا کرده و امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند، و پایان همه‌ی کارها از آن خداست».

تمکین در لغت به معنای فراهم ساختن وسایل و ابزار کار است. و مراد به تمکین در زمین در آیه‌ی فوق یاری دادن مسلمانان بر دشمنانشان می‌باشد.(2)

آیه‌ی شریفه گرچه ممکن است اطلاق داشته باشد ولی مصداق کامل و اتم و اکمل آن عصر ظهور حضرت مهدی علیه السلام است که یاران حضرت بعد از آن که بر تمام روی زمین مسلط شده و زمین در اختیارشان قرار می‌گیرد به وظایف دینی خود که برپایی نماز و اداء زکات و امر به معروف و نهی از منکر است خواهند پرداخت.

حاکم حسکانی از زید بن علی نقل می‌کند که می‌فرمود: «هرگاه که قائم از آل محمد قیام کند می‌گوید: ای مردم! ما کسانی هستیم که خداوند شما را در کتابش وعده داده: (الذین إن مکناهم فی الأرض...)(3)

ابی الجارود از امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه‌ی فوق نقل می‌کند که فرمود: «فهذه لآل محمد صلوات الله علیهم الی آخر الآیه و المهدی علیه السلام و اصحابه یملکهم الله مشارق الارض و مغارب‌ها و یظهر الدین و یمیت الله به و باصحابه البدع و الباطل کما امات الشقاه الحقّ حتی لایری این الظلم، و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر»؛(4) «این آیه در شأن آل محمد است، در شأن مهدی و اصحاب اوست، خداوند آنان را صاحبان مشرق‌های زمین و مغرب‌های آن قرار خواهد داد، دین را ظاهر کرده و به توسط او و اصحابش خداوند عزوجل بدعت‌ها و باطل را از بین می‌برد، آن‌گونه که تبه کاران، حق را نابود کرده بودند، تا این که اثری از ظلم دیده نشود. و امر به معروف کرده و نهی از منکر می‌کنند.»

پی نوشت :

1- حج/ 41.

2- جامع البیان، ج10،ص178، زاد المسیر، ج5، ص319.

3- شواهد التنزیل، ج1، ص400.

4- تفسیر صافی، ج3، ص382

منبع: کتاب قرآن و ظهور حضرت مهدی (عج)

قرآن و ظهور حضرت مهدی علیه السلام – بخش چهارم

خداوند متعال می‌فرماید: (و قتلوهم حتی لا تکون فتنه و یکون الدین کله لله فان انتهوا فإن الله بما یعملون بصیر)؛ (1) «با آنان پیکار کنید تا فتنه برچیده شود و دین همه مخصوص خدا باشد و اگر آن ها خودداری کنند خدا به آنچه انجام می دهند آگاه است.»

همین مضمون در سوره ی بقره آیه ی 193 نیز تکرار شده است.

«فتنه» عبارت است از هر چیزی که موجب اختلال یا اضطراب است هرچه که موجب این دو امر شود فتنه نامیده می شود. فتنه مصادیقی دارد، مثل اموال و اولاد و کفر و دیگر امور در صورتی که موجب اختلال یا اضطراب شود.(2)

 

برای مشاهده ادامه مقاله لطفاً اینجا را کلیک نمایید

قرآن و ظهور حضرت مهدی علیه السلام – بخش سوم

خداوند متعال می‌فرماید: (یا أیها الذین آمنوا من یرتد منکم عن دینه فسوف یأتی الله بقوم یحبهم و یحبونه أذله علی المؤمنین أعزه علی الکافرین یجهدون فی سبیل الله و لا یخافون لومه لآئم ذلک فضل الله یؤتیه من یشآء و الله واسع علیم)؛(1) «ای کسانی که ایمان آورده اید! هر کس از شما از آیین خود بازگردد [به خدا زیانی نمی رسد] خداوند جمعیتی را می آورد که آن ها را دوست دارد و آنان نیز او را دوست دارند. در برابر مؤمنان متواضع و در برابر کافران سرسخت و نیرومند، آن ها در راه خدا جهاد می کنند و از سرزنش هیچ ملامتگری هراسی ندارند. این فضل خداست که به هر کس بخواهد [و شایسته ببیند] می دهد، و (فضل) خدا وسیع، و خداوند داناست».

برای مشاهده ادامه مقاله لطفاً اینجا را کلیک نمایید

 
  • تعداد صفحات :8
  • ...  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8